Konferencja Kajetany 28.09.2013
![Post Post](./styles/ms_mozillalite/imageset/icon_post_target.gif)
Witam serdecznie wszystkich forumowiczów
Pragnę przypomnieć o Konferencji dla osób z szumami usznymi która odbędzie się w Światowym Centrum Słuchu w Kajetanach 28 września 2013 r. Na stronie internetowej Klubu http://www.klubtinnitus.sponin.org.pl znajduje się ulotka informująca o szczegółach. Prośba organizatorów o potwierdzenie uczestnictwa do 21.09 - pozwoli to na lepszą organizację spotkania (np. zarezerwowanie odpowiedniej wielkości sali konferencyjnej) Przygotowywany program prelekcji jest bardzo interesujący np tematy związane z programem badawczym zasygnalizowanym na zeszłorocznej konferencji
Poniżej krótkie streszczenia wystąpień:
Pani Monika Lewandowska:
„Jak szumy uszne wpływają na aktywność mózgu? – wstępne wyniki badania metodą QEEG i fMRI”
Czynnościowy rezonans magnetyczny (ang. functional magnetic resonance imaging, fMRI) jest metodą obrazowania aktywności mózgu bazującą na pomiarze sygnału BOLD (ang. blood oxygenation level dependent), który jest funkcją poziomu utlenienia hemoglobiny – jednego z najważniejszych składników krwi. Udowodniono istnienie silnego związku sygnału BOLD z pobudzeniem tkanki ośrodkowego układu nerwowego. Funkcjonalny rezonans magnetyczny umożliwia precyzyjną lokalizację regionów aktywnych w mózgu, ale ma ograniczoną rozdzielczość czasową. Z kolei techniki elektroencefalograficzne, np. QEEG (ilościowe EEG, ang. quantitiative EEG) pozwalają obrazować procesy nerwowe szybko przebiegające w czasie. Matematyczne przekształcenia sygnału EEG (analiza ilościowa EEG) mają na celu opracowanie przestrzennych map aktywności elektrycznej mózgu w rozkładzie na poszczególne pasma (częstotliwości) fal mózgowych (np. alfa, beta, itp.). Istnieją dane wskazujące na nieprawidłowy wzorzec aktywności mózgu u pacjentów z chronicznymi szumami usznymi (np. Vanneste i in., 2010; 2011).
Podczas prezentacji zostaną omówione podstawy teoretyczne techniki fMRI. Ponadto będą przedstawione wstępne wyniki badań aktywności kory słuchowej osób z obustronnymi szumami usznymi. Badania te są częścią projektu naukowego, który jest obecnie realizowany w Światowym Centrum Słuchu w Kajetanach.
Kolejny wykład Pan Rafał Milner i Pani Małgorzata Ganc:
NEUROFEEDBACK JAKO JEDNA Z METOD TERAPII SZUMÓW USZNYCH
Neurofeedback to metoda neurorehabilitacji łącząca w sobie elementy neurofizjologii, psycho- i neuroterapii, polegająca na nauce samoregulacji pracy mózgu dzięki wykorzystaniu zjawiska biologicznego sprzężenia zwrotnego. W metodzie Neurofeedback realizowane jest ono w oparciu o sygnał bioelektryczny mózgu, który rejestrowany jest z powierzchni głowy osoby biorącej udział w treningu. Z sygnału tego obliczane są różnego rodzaju parametry związane z funkcjonowaniem mózgu i stanem mentalnym pacjenta a informacja o ich poziomie jest na bieżąco prezentowana osobie trenującej w atrakcyjnej audiowizualnej formie. Dzięki temu trenujący „widzi” więc niejako jak pracuje jego mózgu i może tym samym nauczyć się kontrolować jego działanie. Powtarzając treningi wielokrotnie jest w stanie uzyskać prawidłowy z punktu widzenie celu terapii stan funkcjonowania układu nerwowego i znormalizować jego działanie. Podczas wykładu przedstawione zostaną teoretyczne podstawy metody oraz praktyczne aspekty związane z treningiem.
Początki metody Neurofeedback datuje się na koniec lat 60-tych XX w. To wówczas udowodniono, że człowiek wysiłkiem własnej woli może wpływać na pracę układu nerwowego związaną ze stanem odprężenia i głębokiego relaksu. Pierwsze kliniczne zastosowanie metody Neurofeedback szacuje się natomiast na lata 70-te, kiedy to naukowcy z Centrum Lotów Kosmicznych (NASA) w Stanach Zjednoczonych wykorzystując biologiczne sprzężenie zwrotne sygnałów z mózgu człowieka po raz pierwszy opracowali skuteczną metodę leczenia epilepsji. Postęp w dziedzinie nowych technologii od czasu pierwszych prób z metodą Neurofeedback spowodował, że obecnie technika ta znajduje mniej lub bardziej skuteczne zastosowanie w leczeniu ponad 40 różnych dysfunkcji o podłożu neuro-psychologicznym. Oprócz terapii osób z różnymi dysfunkcjami Neurofeedback jest obecnie wykorzystywany również w treningach osób zdrowych, które chcą zoptymalizować pracę swojego mózgu. W trakcie wykładu w skrócie zaprezentowana zostanie historia badań nad metodą Neurofeeback oraz przedstawione przykłady dotyczące praktycznego wykorzystania tej techniki.
Metoda Neurofeedback znajduje też coraz częściej zastosowanie w audiologii. Od pewnego czasu jest ona z powodzeniem wykorzystywana przede wszystkim w terapii szumów usznych. Dostępne w literaturze naukowej prace pokazują, że pacjenci z tego typu dolegliwością charakteryzują się pewnymi specyficznymi wzorcami bioelektrycznej aktywności mózgu, które skorelowane są z intensywnością odczuwanego szumu. Polegają one na zwiększeniu tzw. czynności Delta (0,5 – 4 Hz) i czynności Beta (> 34 Hz) oraz zmniejszeniu czynności Alfa (8-12 Hz) w sygnale EEG. Stosując metodę Neurofeedback próbuje się zmienić i znormalizować te nieprawidłowe aktywności. Podczas wykładu przedstawione zostaną protokoły terapii Neurofeedback używane obecnie w terapii pacjentów z szumem usznym.
Badania naukowe dotyczące szumów usznych wskazują również, że w u pacjentów doświadczających tego typu dolegliwości dochodzi najprawdopodobniej także do zmian pobudliwości neuronów w obszarze korze słuchowej. Zmiany pobudliwości korowej mogą być monitorowane i swoje bioelektryczne odzwierciedlenie w postaci tzw. wolnych potencjałów korowych (ang. slow cortical potentials - SCP), rejestrowanych z powierzchni głowy. W Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu opracowane zostały protokoły treningowe wykorzystujące tego typu aktywność mózgu w terapii Neurofeedback pacjentów z szumem usznym. W trakcie prezentacji omówione zostaną teoretyczne podstawy zjawiska wolnych potencjałów korowych, cele treningów oraz spodziewane efekty nowo opracowanej metody.
To tylko streszczenia a już są interesujące
Pozdrawiam
Waldek Gawryś
Pragnę przypomnieć o Konferencji dla osób z szumami usznymi która odbędzie się w Światowym Centrum Słuchu w Kajetanach 28 września 2013 r. Na stronie internetowej Klubu http://www.klubtinnitus.sponin.org.pl znajduje się ulotka informująca o szczegółach. Prośba organizatorów o potwierdzenie uczestnictwa do 21.09 - pozwoli to na lepszą organizację spotkania (np. zarezerwowanie odpowiedniej wielkości sali konferencyjnej) Przygotowywany program prelekcji jest bardzo interesujący np tematy związane z programem badawczym zasygnalizowanym na zeszłorocznej konferencji
Poniżej krótkie streszczenia wystąpień:
Pani Monika Lewandowska:
„Jak szumy uszne wpływają na aktywność mózgu? – wstępne wyniki badania metodą QEEG i fMRI”
Czynnościowy rezonans magnetyczny (ang. functional magnetic resonance imaging, fMRI) jest metodą obrazowania aktywności mózgu bazującą na pomiarze sygnału BOLD (ang. blood oxygenation level dependent), który jest funkcją poziomu utlenienia hemoglobiny – jednego z najważniejszych składników krwi. Udowodniono istnienie silnego związku sygnału BOLD z pobudzeniem tkanki ośrodkowego układu nerwowego. Funkcjonalny rezonans magnetyczny umożliwia precyzyjną lokalizację regionów aktywnych w mózgu, ale ma ograniczoną rozdzielczość czasową. Z kolei techniki elektroencefalograficzne, np. QEEG (ilościowe EEG, ang. quantitiative EEG) pozwalają obrazować procesy nerwowe szybko przebiegające w czasie. Matematyczne przekształcenia sygnału EEG (analiza ilościowa EEG) mają na celu opracowanie przestrzennych map aktywności elektrycznej mózgu w rozkładzie na poszczególne pasma (częstotliwości) fal mózgowych (np. alfa, beta, itp.). Istnieją dane wskazujące na nieprawidłowy wzorzec aktywności mózgu u pacjentów z chronicznymi szumami usznymi (np. Vanneste i in., 2010; 2011).
Podczas prezentacji zostaną omówione podstawy teoretyczne techniki fMRI. Ponadto będą przedstawione wstępne wyniki badań aktywności kory słuchowej osób z obustronnymi szumami usznymi. Badania te są częścią projektu naukowego, który jest obecnie realizowany w Światowym Centrum Słuchu w Kajetanach.
Kolejny wykład Pan Rafał Milner i Pani Małgorzata Ganc:
NEUROFEEDBACK JAKO JEDNA Z METOD TERAPII SZUMÓW USZNYCH
Neurofeedback to metoda neurorehabilitacji łącząca w sobie elementy neurofizjologii, psycho- i neuroterapii, polegająca na nauce samoregulacji pracy mózgu dzięki wykorzystaniu zjawiska biologicznego sprzężenia zwrotnego. W metodzie Neurofeedback realizowane jest ono w oparciu o sygnał bioelektryczny mózgu, który rejestrowany jest z powierzchni głowy osoby biorącej udział w treningu. Z sygnału tego obliczane są różnego rodzaju parametry związane z funkcjonowaniem mózgu i stanem mentalnym pacjenta a informacja o ich poziomie jest na bieżąco prezentowana osobie trenującej w atrakcyjnej audiowizualnej formie. Dzięki temu trenujący „widzi” więc niejako jak pracuje jego mózgu i może tym samym nauczyć się kontrolować jego działanie. Powtarzając treningi wielokrotnie jest w stanie uzyskać prawidłowy z punktu widzenie celu terapii stan funkcjonowania układu nerwowego i znormalizować jego działanie. Podczas wykładu przedstawione zostaną teoretyczne podstawy metody oraz praktyczne aspekty związane z treningiem.
Początki metody Neurofeedback datuje się na koniec lat 60-tych XX w. To wówczas udowodniono, że człowiek wysiłkiem własnej woli może wpływać na pracę układu nerwowego związaną ze stanem odprężenia i głębokiego relaksu. Pierwsze kliniczne zastosowanie metody Neurofeedback szacuje się natomiast na lata 70-te, kiedy to naukowcy z Centrum Lotów Kosmicznych (NASA) w Stanach Zjednoczonych wykorzystując biologiczne sprzężenie zwrotne sygnałów z mózgu człowieka po raz pierwszy opracowali skuteczną metodę leczenia epilepsji. Postęp w dziedzinie nowych technologii od czasu pierwszych prób z metodą Neurofeedback spowodował, że obecnie technika ta znajduje mniej lub bardziej skuteczne zastosowanie w leczeniu ponad 40 różnych dysfunkcji o podłożu neuro-psychologicznym. Oprócz terapii osób z różnymi dysfunkcjami Neurofeedback jest obecnie wykorzystywany również w treningach osób zdrowych, które chcą zoptymalizować pracę swojego mózgu. W trakcie wykładu w skrócie zaprezentowana zostanie historia badań nad metodą Neurofeeback oraz przedstawione przykłady dotyczące praktycznego wykorzystania tej techniki.
Metoda Neurofeedback znajduje też coraz częściej zastosowanie w audiologii. Od pewnego czasu jest ona z powodzeniem wykorzystywana przede wszystkim w terapii szumów usznych. Dostępne w literaturze naukowej prace pokazują, że pacjenci z tego typu dolegliwością charakteryzują się pewnymi specyficznymi wzorcami bioelektrycznej aktywności mózgu, które skorelowane są z intensywnością odczuwanego szumu. Polegają one na zwiększeniu tzw. czynności Delta (0,5 – 4 Hz) i czynności Beta (> 34 Hz) oraz zmniejszeniu czynności Alfa (8-12 Hz) w sygnale EEG. Stosując metodę Neurofeedback próbuje się zmienić i znormalizować te nieprawidłowe aktywności. Podczas wykładu przedstawione zostaną protokoły terapii Neurofeedback używane obecnie w terapii pacjentów z szumem usznym.
Badania naukowe dotyczące szumów usznych wskazują również, że w u pacjentów doświadczających tego typu dolegliwości dochodzi najprawdopodobniej także do zmian pobudliwości neuronów w obszarze korze słuchowej. Zmiany pobudliwości korowej mogą być monitorowane i swoje bioelektryczne odzwierciedlenie w postaci tzw. wolnych potencjałów korowych (ang. slow cortical potentials - SCP), rejestrowanych z powierzchni głowy. W Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu opracowane zostały protokoły treningowe wykorzystujące tego typu aktywność mózgu w terapii Neurofeedback pacjentów z szumem usznym. W trakcie prezentacji omówione zostaną teoretyczne podstawy zjawiska wolnych potencjałów korowych, cele treningów oraz spodziewane efekty nowo opracowanej metody.
To tylko streszczenia a już są interesujące
Pozdrawiam
Waldek Gawryś